നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് പറയാനുള്ളത്

വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം എന്ത്  ചെയ്യണമെന്നു ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു .
ഒരു പാട് വാഗദാനങ്ങളോടെ   അവൻ അവളെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തി .കുടുംബ ഭാരത്താൽ അവളുടെ തോളുകൾ ചാഞ്ഞു .ഒടുവിൽ അങ്ങകലെ ഒരു സാന്ധ്യ നക്ഷത്രമായി അവൾ മാറി ,അവനോ ഒരു സൂര്യനും .....തൻ്റെ പ്രഭയിൽ എല്ലാം മറക്കുന്ന സൂര്യൻ .

മേഘ കാവ്യം

   അവള്‍ പതിവിലും സന്തോഷവതി യായിരുന്നു.മല മുകളില്‍ പോന്‍ പ്രഭ പരത്തി നില്ക്കുന്ന സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളേറ്റ് ഒഴുകുന്ന പുഴ.വിരിഞ്ഞ പൂക്കളെ  തഴുകി  കടന്നു പോകുന്ന ഇളം തെന്നല്‍.ആ സ്വപ്ന ലോകത്തിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ അവള്‍ മയങ്ങി.അവള്‍ക്ക് ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലായിരുന്നു.അങ്ങിനെ നിനച്ചിരിക്കാതെ അവിടമാകെ കാര്‍മുകില്‍ മൂടി .മിന്നെറിഞ്ഞു .ഇടിവെട്ടി.ഇനി എന്ത് എന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്ന മാനത്ത് അവളുടെ കണ്ണീര്‍ ഒരു മഴയായി  ചെയ്തു .അതൊരു കവിതയായി കാവ്യ മായി.
അവള്‍ = ഭൂമി

ഭൂമികുലുക്കം

വിറകൊണ്ടീടും ഒരു നാള്‍ അവള്‍ ......സര്‍വ്വംസഹയെങ്കിലും.

വീണ പൂവ്

കൊഴിഞ്ഞ് വീണാലും .........കായായ്...മരമായ്...പിന്നെയും അനേകം പൂവുകളായ്....അസ്തിത്വം നഷ്ട്ടപെടാതെ.

മനുഷ്യന്‍

നിലനില്‍പ്പിനായുള്ള സമരത്തിനൊടുവില്‍ പരിണാമത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു ദശകത്തില്‍    വേര്‍പെട്ടു  പോയ ഒരു കണ്ണിയിലെ ഏതോ ഒരു ജീവബിന്ദു

മേധാവിത്വം

ജയിക്കാന്‍ ഇത് യുദ്ധമല്ലെന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞിട്ടും നാം ഇപ്പോഴും ഒരു സമരത്തിലാണ്

പ്രകൃതിയും സ്ത്രീയും

വസന്തത്തില്‍ ഇതളണിഞ്ഞ റോസാപൂക്കള്‍ പോലെ     പ്രണയം..........നീ അതില്‍ ആസിഡ് മഴയായി പെയ്തിറങ്ങിയതെന്തിന്...
(അനുബന്ധം:ആസിഡ് ആക്രമണങ്ങള്‍)

കവിത

..........................................
കുറിച്ചു വെക്കാന്‍ ഒാര്‍ത്തതാ..................എന്തോ ഒന്ന് മിന്നി  മാഞ്ഞു പോയി.
..........................................

പേര്

പേരമകന്‍ ഓടി വന്നു വാപ്പുമ്മയുടെ കവിളില്‍ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു ......
" വാപ്പുമ്മ  വാപ്പുമ്മയുടെ പേരെന്താണ്...?"
വാപ്പുമ്മ പല്ലില്ലാത്ത  മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചു...

ഭൂമി

ചൊവ്വയിലെത്തിയ മനുഷ്യനുണ്ടായ ആദ്യത്തെ നൊസ്റ്റാല്‍ജിയ...

ഉണ്ടില്ല

സദാചാരം......... ഉണ്ടില്ല
അഴിമതി........... ഉണ്ടില്ല
മദ്യനിരോധനം.......ഉണ്ടില്ല
സ്ക്കൂളില്‍ തല്ലല്‍........ ഉണ്ടില്ല
നിയമം..........  ഉണ്ടേയില്ല

ചലനങ്ങള്

ചലനമാണ് ജീവിതം ........അല്ലെങ്കില്‍ ഭുമി കറങ്ങാതെ യാകും ,സുര്യന്‍ ഉദിക്കാതെയാകും ,മേഘങ്ങള്‍ വര്‍ഷിക്കാതെയാകും ,നദികള്‍ ഒഴുക്ക് നിര്‍ത്തും ,തിരമാലകള്‍ ഇല്ലാതെയാകും ,കാറ്റ് വീശാതെ യാകും, പൂവുകള്‍ വിരിയാതെ യാകും ,പക്ഷികള്‍ പാടാതെയാകും എന്തിനു സമയം പോലും നിശ്ച്ഛലമാകും എന്നിട്ടും  ..........
......മനുഷ്യാ നീ   എന്തിനു ഉറങ്ങി കിടക്കുന്നു .

വേഗം

ജീവിത പാളത്തിലൂടെ മനസ്സ് മെട്രോ ട്രെയിൻ വേഗത്തിൽ ഓടി........ അപ്പോൾ ശരീരം ഒരു കാള വണ്ടി പിടിച്ചു വന്നു.

സ്നേഹം

കുറച്ചു  മധുരം...........കുറച്ചു   ഉപ്പ്...........ഇട്ടു ...........  ഇട്ടില്ല.

നിർഭയ

കാലിൽ  പാദസരത്തിന്  പകരം അവൾ  ബൂട്ട്സ് അണിഞ്ഞു .ദുപട്ടക്ക്‌ പകരം സർക്കാർ  മുദ്രയുള്ള  തൊപ്പി .കണ്ണെഴുതിയില്ല  പൊട്ടുകുത്തിയില്ല ....പാൻറ്സ്സും  ശർട്ടും  ബെൽട്ടും .... റോഡിൽ  പോരിവെയില്ലത്തു വാഹനങ്ങൾ  നിയന്ത്രിച്ചു  അവൾ  നിന്നു .തെല്ലിടെ  ശ്രദ് ധ  പോകാതെ തിരക്കു  പിടിച്ച   ട്രാഫിക്കിൽ  അവൾ ഭയപെട്ടത് ചൂഴന്നുള്ള ആ  നോട്ടം മാത്രം .

കലണ്ടര്‍

     

ദിനാചരണങ്ങള്‍ ചുവരില്‍ ഒതുങ്ങി............ഈ ഞാനും.

ജീവിതം

ഞാന്‍ എഴുതിയ കഥ...........ഒരു നാനോ കഥ.

ആരും വായിക്കാത്ത കഥ.

-->

രണ്ടാം വരവ്

അവള്‍ മെല്ലെ വലത് കാല്‍ എടുത്ത് വച്ചു.ഇന്ന് അവള്‍ക്ക് ആടയാഭരണങ്ങളോ കൊട്ടും കുരവയും ആനയും അമ്പാരിയുമോ ഒന്നുമില്ല ,സ്വീകരിക്കാന്‍ സ്വര്‍ണ്ണതളികയും.കാര്‍മേഘം പോലെ മൂടികെട്ടിയ മുഖവും പെയ്യാന്‍ വെമ്പി നില്ക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി അവള്‍ അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി.മനസ്സില്‍ ഇടിമുഴക്കം പോലെ അമ്മയുടെ ശബ്ദവും ..."താഴുക ഭൂമിയോളം”.

ആയ

മകന്റെ വിശപ്പിന് മുന്നില്‍ തോല്‍ക്കുന്ന അമ്മ.

സ്വാതന്ത്രം

വിലക്കുകള്‍ എതിര്‍ത്തു അവന്‍ മഴയത്തേക്കോടി . മഴ കോള്ളുന്നത് അവന്റെ സ്വാതന്ത്രമാണ്.